Paro Open 2026: tandartsen en internisten pleiten voor nauwere samenwerking rond parodontitis

Paro Open congres 2026 zet interdisciplinaire samenwerking centraal

Op 2 maart 2026 vond het Paro Open congres plaats, georganiseerd door de Nederlandse Vereniging voor Parodontologie (NVvP). Centraal stond een oproep die steeds luider klinkt in de mondzorg: tandartsen en medisch specialisten moeten intensiever samenwerken. Parodontoloog prof. dr. Bruno Loos (ACTA) en internist-vasculair geneeskundige dr. Victor Gerdes gaven een gezamenlijke lezing die de noodzaak van deze samenwerking onderstreepte.

Het verband is genuanceerder dan gedacht

Dat parodontitis samenhangt met hart- en vaatziekten is al langer bekend, maar de relatie blijkt in de praktijk genuanceerder dan vaak wordt aangenomen. Prof. Loos en dr. Gerdes lieten zien dat sommige parodontitispatiënten een duidelijk verband vertonen met cardiometabole aandoeningen, terwijl andere patiënten juist meer verbanden hebben met luchtwegaandoeningen, auto-immuunziekten of schildklierpathologie.

Deze nuancering is belangrijk voor de dagelijkse praktijk. Het betekent dat een tandarts die parodontitis vaststelt niet automatisch moet denken aan hartproblemen, maar breder moet kijken naar de algehele gezondheid van de patiënt. Omgekeerd zouden huisartsen en internisten vaker moeten vragen naar de mondgezondheid van hun patiënten.

Nauwelijks samenwerking in de praktijk

Ondanks het wetenschappelijke bewijs voor de relatie tussen parodontitis en systemische ziekten is er in Nederland nauwelijks interdisciplinaire samenwerking tussen de tandheelkundige en de medische zorg. De mondzorg opereert grotendeels als een eiland binnen het zorgstelsel. Tandartsen verwijzen zelden naar huisartsen op basis van parodontale bevindingen, en omgekeerd vragen huisartsen hun patiënten met diabetes of hart- en vaatziekten vrijwel nooit naar hun tandvleesgezondheid.

Diabetes en parodontitis: een tweerichtingsrelatie

Bijzondere aandacht ging uit naar de relatie tussen diabetes en parodontitis. De prevalentie van parodontitis is aantoonbaar hoger bij patiënten met ongereguleerde diabetes. Maar het verband werkt ook de andere kant op: patiënten met ernstige parodontitis hebben een groter risico om diabetes type 2 te ontwikkelen. Behandeling van parodontitis kan de bloedsuikerregulatie bij diabetespatiënten verbeteren, wat het belang van goede parodontale zorg bij deze groep extra onderstreept.

Oproep tot concrete stappen

De sprekers benadrukten dat interdisciplinaire samenwerking vraagt om een gedeelde visie, vertrouwen, duidelijke afspraken, goede communicatie en passie. Door deze principes te volgen kunnen behandelteams het niveau van zorg verhogen en de patiënt daadwerkelijk centraal stellen.

Concreet pleiten zij ervoor dat parodontologen en tandartsen bij ernstige parodontitis structureel overleggen met de huisarts of internist, en dat medisch specialisten bij patiënten met diabetes of cardiovasculaire risicofactoren actief informeren naar de mondgezondheid.

Voor patiënten is de boodschap helder: vertel uw tandarts over chronische aandoeningen zoals diabetes en hart- en vaatziekten, en meld bij uw huisarts als u last heeft van tandvleesproblemen. Die informatie-uitwisseling kan het verschil maken.

Bronnen:

• Dentalinfo - Paro en hart- & vaatziekten: een genuanceerde associatie
• Congres PARO Medisch
• NVvP - Nederlandse Vereniging voor Parodontologie