Peri-implantitis: bijna een op de vijf implantaatdragers getroffen door ontsteking
Ontsteking rond implantaten is een groeiend probleem in Nederland
Steeds meer Nederlanders kiezen voor een tandimplantaat. Jaarlijks worden in Nederland en België zo'n 150.000 implantaten geplaatst bij ruim 35.000 patiënten. Volgens het CBS heeft inmiddels één op de vijftien Nederlanders een oraal implantaat. Met dat groeiende aantal neemt ook het aantal patiënten met peri-implantitis toe: een ontsteking van het tandvlees en kaakbot rond een implantaat.
Hoe vaak komt peri-implantitis voor?
De prevalentie van peri-implantitis varieert in wetenschappelijk onderzoek van 15 tot 50 procent van alle implantaatdragers. Het gewogen gemiddelde uit meerdere studies komt uit op ongeveer 22 procent. Dat betekent dat ruwweg één op de vijf patiënten met een implantaat te maken krijgt met deze aandoening.
Daarnaast heeft naar schatting 60 tot 80 procent van de implantaatdragers te maken met peri-implantaire mucositis, een mildere vorm van ontsteking die beperkt blijft tot het tandvlees. Zonder behandeling kan mucositis overgaan in peri-implantitis, waarbij ook het kaakbot wordt aangetast.
Hoe herken je peri-implantitis?
De KIMO-richtlijn 'Diagnostiek, behandeling en preventie van peri-implantaire infecties' beschrijft de belangrijkste signalen. Let op bloedend tandvlees rond het implantaat, diepere pockets bij het sonderen, pusvorming en op röntgenfoto's zichtbaar botverlies rond het implantaat. Het verraderlijke is dat een implantaat geen pijn hoeft te doen, zelfs als er al sprake is van ernstig botverlies.
Behandeling volgens de richtlijn
De behandeling begint altijd met een niet-chirurgische fase: verbetering van de mondhygiëne en professionele reiniging van het implantaat en de opbouw. Als dit onvoldoende resultaat oplevert, zijn chirurgische opties beschikbaar. Afhankelijk van de ernst kan de tandarts of kaakchirurg kiezen uit drie technieken: een toegangsflap om het implantaat onder direct zicht te reinigen, een botcorrectie met eventueel implantoplastiek, of een regeneratieve procedure om het botverlies te herstellen met botsubstituten.
Roken vergroot het risico aanzienlijk
Roken is een van de grootste risicofactoren voor het mislukken van een implantaat. Het vermindert de doorbloeding van het tandvlees, waardoor het implantaat minder goed vastgroeit aan het kaakbot. De kans dat een implantaat niet ingroeit is bij rokers significant hoger. Ook na succesvolle plaatsing verhoogt roken het risico op peri-implantitis.
Preventie is essentieel
De KIMO-richtlijn benadrukt het belang van frequente controle. Na plaatsing van een implantaat wordt aangeraden drie tot vier keer per jaar op controle te komen. Als het implantaat langere tijd gezond blijft, kan deze frequentie geleidelijk worden teruggebracht. Goede dagelijkse mondhygiëne, inclusief het reinigen rondom het implantaat met ragers of een interdentale borstel, is cruciaal om peri-implantitis te voorkomen.
Heeft u een implantaat en merkt u bloedend of gezwollen tandvlees? Neem dan contact op met uw tandarts voor een controle.
Bronnen:Advertentie
Advertentie ruimte - Accepteer cookies om advertenties te zien
Bronnen & Referenties
Dit artikel is gebaseerd op onafhankelijk geverifieerde bronnen. Wij accepteren geen betaling voor vermeldingen.